Jörg Haider stierf een passende dood.
Jörg had haast. Hij moest naar de verjaardag van zijn moeder. Die werd negentig. Jörg kon het echt niet maken om weg te blijven. Dit was niet zoiets als de vijftigste herdenking van de slachtoffers van het concentratiekamp Mauthausen. Voor zulke onzin kwam hij niet opdraven, maar de negentigste verjaardag van zijn moeder, dat was wat anders. Als zijn moeder er niet was geweest, dan was hij er ook nooit geweest om te zeggen waar het op stond.
Wel had hij nog even wat gedronken: geen kinderachtige borrel, maar echt mannelijk gedronken. Misschien was het wat mistig, maar hij had deze weg al zo vaak gereden. Als hij die laatste dubbele niet had genomen, dan was hij zeker op tijd geweest. Nu zou het erom spannen… Even inhalen, die slome zak en… Godverdomme!
De Volkswagen Phaeton van meneer Haider maakt een slinger, ramt een paal van een verkeersbord, komt met een wiel in de berm, spint, raakt een betonpijler en een brandkraan, slaat meerdere malen over de kop en belandt dwars op de rijbaan. Ook dat is typisch Jörg, om dwars op de rijbaan te gaan staan, maar vooral dat spektakel! Wat een lust voor het oog! Wat een sensatie! Het volk zou ervan smullen.
Jörg was natuurlijk een fascist op leeftijd, hij was al teruggetreden als politiek leider, maar hij hield de touwtjes nog stevig in handen en als je naar zijn moeder keek, dan had je kunnen verwachten dat hij nog wel even mee kon. Toch was de uiterste houdbaarheidsdatum van Jörg allang verstreken. Jörg was rot. Als mens was hij altijd al defect. Nu pas laat zijn lichaam de echte Jörg zien. Zoals zijn denken een verwoestende uitwerking heeft gehad, zo is nu ook zijn hoofd verwoest. Zijn hart was hard als staal. nu heeft het staal zijn borst opengereten en het van zijn hart gewonnen. Zijn linkerarm was hem nooit tot nut, wat moest Jörg ook met links? Hij was rechts: extreem rechts zelf. Nu ligt daar zijn linkerarm, er nagenoeg afgerukt…
Deze oneervolle dood past bij de oneervolle manier waarop Jörg zijn leven heeft geleid. De man was een rechtse extremist en een fascist. Jörg was een populist en zette de mensen tegen elkaar op. Hij erfde rijkdommen die zijn familie zich tijdens de Entjüdung in 1939 had toegeëigend. Volgens het jaarboek 1995 van Jörgs partij, de FPÖ, waren de nazi’s niet de oorlog begonnen. Er stond dat de joden in 1933 de Duitsers de oorlog hadden verklaard en dat Hitler uit zelfverdediging moest handelen. De Oostenrijkse justitie beoordeelde dit als nazi-propaganda.
